Duistere zaken

Het was zelfs na een bedrijfstraining aan de bar dat we brainstormden over de drugshandel. Melig geworden van het gezever over persoonlijke en bedijfsdoelsstellingen fantaseerden we over cocaïnesmokkel. We kwamen al snel op goede ideeën en hadden veel praktische oplossingen voor opslag, logistiek en distributie. Enkele slimmerds hadden originele witwaspraktijken bedacht en met een beetje goede wil hadden we er zo een bedrijfsplan van kunnen maken.

De grootste bottleneck was eigenlijk in welk land we onze grondstoffen moesten halen en waar we dat zouden gaan afzetten. Zo bij elkaar wisten we heel wat gevaren en risico’s op te sommen en classificeerde no-go-area’s. Zo viel Mexico af omdat daar de gemiddelde peuter gevaarlijker is dan een doorgewinterde Hollandse gangster en Thaise  gevangenissen zijn niet comfortabel genoeg. Voor de Balkan zagen we taalproblemen en Zuid-Amerika was wel erg ver.

Bleef het Midden-Oosten en de Arabische wereld over. Exotische oorden waar je niet opvalt als je jezelf onherkenbaar maakt door een sluier. Kortom; ideaal todat we er achter kwamen dat ze je daar wel makkelijk ophangen of stenigen. En zo zaten we weer op slot. Maar gelukkig gaan Nederlanders daar nu politiemensen trainen, en met een beetje mazzel worden onze tolerantie en humane omgangsvormen daar ook geïntroduceerd. En er schijnt genoeg opium te groeien en wie kent niet de befaamde Afghaanse Hasj (€ 18,- per gram, dagprijs 14 januari)?

En mocht het toch misgaan dan worden we vast wel op tijd gerepatrieerd door KLM en BZ.

Dick Groen